ประวัติชาโลก

ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์ กล่าวกันว่าจีนเป็นชนชาติแรกที่รู้จักนำใบชามาใช้ โดยเขียนไว้ว่าชาเป็นเครื่องดื่มที่นิยม มากก่อนศตวรรษที่ 12ซึ่งเป็นสมัยของราชวงศ์ Chou แต่ชาวญี่ปุ่นกลับเชื่อว่าชาที่ปลูกในจีนนั้นมาจากอินเดีย ตามตำนานญี่ปุ่นกล่าว ไว้ว่า ในปี ค.ศ.519 พระสงฆ์ของอินเดียรูปหนึ่งเดินทางไปแสวงหาบุญที่ประเทศจีน ได้นั่งสวดมนต์ภาวนาที่ใต้ร่มไม้ใหญ่และเผลอ งีบหลับไป เพื่อเป็นการลงโทษตนเองมิให้กระทำความผิดเช่นนี้อีก พระสงฆ์รูปนั้นจึงได้ถอนขนตาทั้งสองข้างทิ้ง พร้อมปลงอาบัติ ซึ่งด้วย ความเมตตาจากพระพุทธเจ้าขนตาที่ตกลงสู่พื้นจึงเกิดเป็นต้นชาขึ้น แต่ในเชิงวิชาการแหล่งกำเนิดของชาโลกอยู่ในบริเวณพื้นที่รูปพัด ซึ่ง ประกอบไปด้วย ภาคเหนือของพม่า แคว้นอัสสัม ตะวันตกเฉียงใต้ของจีน ไทย ลาว และญวนใคร ๆ ก็ดื่มชา...

เชื่อกันว่า สมัยสุโขทัยซึ่งเป็นช่วงที่มีการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมกับจีน น่าจะมีการดื่มชากันแล้ว แต่ที่ปรากฏหลักฐาน ชัดเจนคือจาก จดหมายเหตุลาลูแบร์ ราชฑูตฝรั่งเศส ในแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช พูดถึงการดื่มชาในสยามว่า ดื่มเฉพาะใน กรุงศรีอยุธยาเท่านั้น ถือเป็นมารยาทผู้ดีอันจำเป็นต้องนำน้ำชามาเลี้ยงผู้มาเยี่ยม และคำว่า "ชา" คนไทยก็เรียกกันมาตั้งแต่สมัย กรุงศรีอยุธยาตอนกลางแล้ว