ชีวประวัติ
พระสุนทรโวหาร (สุนทรภู่)
ในสมัยรัชกาลที่ ๔
หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จสวรรคต
ในปี พ.ศ. ๒๓๙๔
ชีวิตของท่านสุนทรภู่ได้กลับฟื้นมาดีอีกคำรบหนึ่ง
โดยได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น พระสุนทรโวหาร
เจ้ากรมอาลักษณ์จากองค์พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว
ในช่วงชีวิตบั้นปลายของท่านกลับได้รับความเจริญรุ่งเรือง
เสมือนในรัชกาลที่ ๒ และได้ทำให้เกิดผลงานขึ้นอีกหลายเรื่อง
ได้แก่ บทละครเรื่อง อภัยนุราช เสภาพระราชพงศาวดาร
บทเห่เรื่องกากี พระอภัยมณี โคบุตร และบทเห่กล่อมจับระบำ
เพื่อถวายเป็นบทเห่กล่อมเจ้านายที่ทรงพระเยาว์
ในที่สุดบั้นปลายแห่งชีวิตก็สิ้นสุดลงในปี พ.ศ. ๒๓๙๘
รวมอายุได้ ๖๙ ปี ท่านสุนทรภู่ถือได้ว่าเป็นกวีสามัญชน
ที่สร้างผลงานอันทรงคุณค่ามากที่สุด
บทกลอนของท่านได้เป็นแบบอย่าง
ที่คนไทยยึดถือมาจนถึงปัจจุบันนี้
นอกจากนั้นท่านยังได้ชื่อว่าเป็นกวีเอกของโลกท่านหนึ่ง
โดยองค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ
หรือที่รู้จักกันในนามของ ยูเนสโก ( UNESCO )
ได้ประกาศเกียรติคุณให้เป็นบุคคลสำคัญของโลก
เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๙ ในวาระที่ครบรอบ ๒๐๐ ปีเกิดของท่าน