ความสูงของเบาะ และ การปรับเบาะ

ความสูงของเบาะนั่ง
จริงๆ แล้วคือระยะจากด้านบนสุดของเบาะไปจนถึงบันได หลักของการปรับระยะนี้คือ เมื่อนั่งบนเบาะอย่างมั่นคงแล้วใช้ปลายเท้าเหยียบบันไดในจังหวะที่ถีบขาลงจนสุดขาจะต้อง เหยียดได้เกือบสุดไม่ใช่ไม่ใช่สุดเหยียดอย่างที่หลายคนทำกัน เพราะนั่นจะทำให้กล้ามเนื้อและ เส้นเอ็นรอบๆ หัวเข่าบาดเจ็บได้ แม้จะได้กำลังมากที่สุดก็จริง แต่ไม่คุ้มกับค่ารักษาตัวหรอก แต่ในขณะเดียวกัน ถ้าความสูงของเบาะน้อยเกินไป ก็เจ็บหัวเข่าอีกเหมือนกัน แบบเดียวกับ ที่พระท่านว่า อย่าตึงไป อย่าหย่อนไป ให้เดินทางสายกลางนั่นแหละ
ระยะเลื่อนหน้า-หลังของเบาะ ระยะเลื่อนหน้า-หลังของเบาะนี้ไม่ใช่เลื่อนเพื่อให้เข้าใกล้แฮนด์จะได้ขี่ถนัด แต่อันนี้ก็เพื่อความ
ปลอดภัยของหัวเข่าอีกเช่นกัน หลักการปรับคือเมื่อนั่งบนเบาะตามปกติแล้ว จัดให้ขาจาน
(Crank arm) อยู่ขนานกับพื้น แล้ววางเท้าบนบันไดโดยให้โคนหัวแม่เท้า (Ball of foot)
วางตรงกับแกนบันได เลื่อนเบาะไป-มาจนกว่ารอยบุ๋มใต้หัวเข่า Bump below kneecap)
จะดิ่งกับแกนบันได (เมื่อมองจากด้านข้างของขานำ) การปรับตำแหน่งของเบาะสองอย่างนี้เป็นการปรับที่สำคัญที่สุดของจักรยานเชียวล่ะเพราะนัก
วิชาการทั้งหลายก็ได้ทดลองค้นคว้ากันมาเป็นร้อยปีแล้วว่าตำแหน่งของการปั่นจักรยานใน
ตำแหน่งนี้จะได้ประสิทธิภาพโดยรวมและความปลอดภัยให้ขาของนักปั่นมากที่สุดที่เราต้อง
ให้ความสำคัญกับประสิทธิภาพโดยรวมมากกว่าประสิทธิภาพสูงสุด ก็เนื่องจากว่าเรายังต้อง
ใช้ขาของเราจนตลอดชีวิต ไม่ใช่แค่แข่งครั้งเดียวแล้วพังไปเลย ถ้าหาอะหลั่ยขาไว้เตรียม
เปลี่ยนได้ก็แล้วไป
