ความสูงของเบาะ และ การปรับเบาะ

ความสูงของเบาะนั่ง

จริงๆ แล้วคือระยะจากด้านบนสุดของเบาะไปจนถึงบันได หลักของการปรับระยะนี้คือ เมื่อนั่งบนเบาะอย่างมั่นคงแล้วใช้ปลายเท้าเหยียบบันไดในจังหวะที่ถีบขาลงจนสุดขาจะต้อง เหยียดได้เกือบสุดไม่ใช่ไม่ใช่สุดเหยียดอย่างที่หลายคนทำกัน เพราะนั่นจะทำให้กล้ามเนื้อและ เส้นเอ็นรอบๆ หัวเข่าบาดเจ็บได้ แม้จะได้กำลังมากที่สุดก็จริง แต่ไม่คุ้มกับค่ารักษาตัวหรอก แต่ในขณะเดียวกัน ถ้าความสูงของเบาะน้อยเกินไป ก็เจ็บหัวเข่าอีกเหมือนกัน แบบเดียวกับ ที่พระท่านว่า อย่าตึงไป อย่าหย่อนไป ให้เดินทางสายกลางนั่นแหละ

ระยะเลื่อนหน้า-หลังของเบาะ

ระยะเลื่อนหน้า-หลังของเบาะนี้ไม่ใช่เลื่อนเพื่อให้เข้าใกล้แฮนด์จะได้ขี่ถนัด แต่อันนี้ก็เพื่อความ ปลอดภัยของหัวเข่าอีกเช่นกัน หลักการปรับคือเมื่อนั่งบนเบาะตามปกติแล้ว จัดให้ขาจาน (Crank arm) อยู่ขนานกับพื้น แล้ววางเท้าบนบันไดโดยให้โคนหัวแม่เท้า (Ball of foot) วางตรงกับแกนบันได เลื่อนเบาะไป-มาจนกว่ารอยบุ๋มใต้หัวเข่า Bump below kneecap) จะดิ่งกับแกนบันได (เมื่อมองจากด้านข้างของขานำ)

การปรับตำแหน่งของเบาะสองอย่างนี้เป็นการปรับที่สำคัญที่สุดของจักรยานเชียวล่ะเพราะนัก วิชาการทั้งหลายก็ได้ทดลองค้นคว้ากันมาเป็นร้อยปีแล้วว่าตำแหน่งของการปั่นจักรยานใน ตำแหน่งนี้จะได้ประสิทธิภาพโดยรวมและความปลอดภัยให้ขาของนักปั่นมากที่สุดที่เราต้อง ให้ความสำคัญกับประสิทธิภาพโดยรวมมากกว่าประสิทธิภาพสูงสุด ก็เนื่องจากว่าเรายังต้อง ใช้ขาของเราจนตลอดชีวิต ไม่ใช่แค่แข่งครั้งเดียวแล้วพังไปเลย ถ้าหาอะหลั่ยขาไว้เตรียม เปลี่ยนได้ก็แล้วไป

back