นางพญาเสือโคร่ง



ชื่อวิทยาศาสตร์ Prunus cerasoides D. Don
วงศ์ ROSACECA
ชื่ออื่นๆ ฉวีวรรณ (ภาคเหนือ) เส่คาแว่ เส่แผ่ เส่ลาแหล่ (กะเหรี่ยงเชียงใหม่)
ไม้ต้น ผลัดใบ สูงประมาณ ๑๐ เมตร ใบ ใบเดี่ยว รูปไข่ ออกสลับ กว้าง ๓-๕ เซนติเมตร ยาว ๕-๑๒ เซนติเมตร ปลายเรียวแหลม โคนกลมหรือสอบแคบ ขอบจัก ปลายก้านใบมีต่อม ๒-๔ ต่อม หูใบแตกแขนงคล้ายเขากวาง ร่วงง่าย ดอก สีขาว ชมพู หรือแดง ออกเป็นช่อกระจุกใกล้ปลายกิ่ง ก้านดอกยาว ๐.๗-๒ เซนติเมตร ขอบริ้วประดับจักไม่เป็นระเบียบ กลีบเลี้ยงติดกัน เป็นรูปกรวย กลีบดอก ๕ กลีบ เมื่อบานเส้นผ่าศูนย์กลาง ๑-๒ เซนติเมตร ผล รูปไข่ หรือกลม ยาว ๑-๑.๕ เซนติเมตร เมื่อสุกสีแดง
นิเวศวิทยา ขึ้นตามภูเขาที่สูงจากระดับนำ้ทะเล ๑,๐๐๐-๒,๐๐๐ เมตร เช่นนดอยอินทนนท์ ดอยเชียงดาว ฯลฯ ออกดอก ธันวาคม-กุมภาพันธ์ ทิ้งใบก่อนออกดอก
ขยายพันธ์ เมล็ด
ประโยชน์ ผล รับประทานได้ รสเปรี้ยว

ที่มา : หนังสือ “ไม้ดอกและไม้ประดับ”
จัดพิมพ์โดย นาย สุทธิภัค คนธิคามี ม.4/6 เลขที่ 7
โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นนทบุรี ปีการศึกษา 2539
กลับไปสารบัญ น - บ